ภูเก็ต แผนที่

ภูเก็ต แผนที่

ภูเก็ต แผนที่

ภูเก็ต แผนที่ จังหวัดภูเก็ต เป็นจังหวัดหนึ่งทางภาคใต้ของเมืองไทย แล้วก็เป็นเกาะขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย อยู่ในสมุทรอันดามัน จังหวัดที่ใกล้เคียงทางทิศเหนือหมายถึงจังหวัดพังงา ทางทิศตะวันออกหมายถึงจังหวัดพังงาแล้วก็จังหวัดกระบี่ อีกทั้งเกาะล้อมด้วยห้วงสมุทรประเทศอินเดีย แล้วก็ยังมีเกาะที่อยู่ในเขตแดนของจังหวัดภูเก็ตทางใต้แล้วก็ทิศตะวันออก

การเดินทางไปสู่จังหวัดภูเก็ตเว้นเสียแต่ทางแม่น้ำแล้ว สามารถเดินทางโดยรถยนต์ซึ่งมีเพียงแค่ทางเดียวผ่านทางจังหวัดพังงา โดยผ่านสะพานสารสินรวมทั้งสะพานคู่ขนานเป็นสะพานท้าวเทวดากระษัตรีและก็สะพานท้าวศรีไพเราะ เพื่อไปสู่ตัวจังหวัด รวมทั้งทางอากาศโดยมีสนามบินนานาประเทศจังหวัดภูเก็ตรองรับ สนามบินนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉเหนือของเกาะ

ซึ่งแปลได้ว่า เมืองแก้ว ก็เลยใช้ยี่ห้อเป็นรูปเทือกเขา (ภูเขา) มีประกายแก้ว (เก็จ) ส่งแสงออกเป็นรัศมี (มองยี่ห้อที่ผ้าผูกคอลูกเสือ) ตรงกับความหมายเดิมซึ่งชาวดุร้ายเรียก มณิครัม ตามหลักฐาน พุทธศักราช 1568 จังหวัดภูเก็ตมีชื่อเสียงของนักเดินทางสำรวจทะเลที่ใช้ทางระหว่างจีนกับประเทศอินเดีย โดยผ่านแหลมมลายู หลักฐานที่โบราณที่สุดก็คือ หนังสือภูมิศาสตร์รวมทั้งแผนที่ออกเรือของคลอดิอุส ปโตเลมี เมื่อราวๆ พุทธศักราช 700 เอ๋ยถึงการเดินทางจากแหลมสุวรรณภูมิลงมาจนกระทั่งแหลมมลายู ซึ่งจำต้องผ่านแหลม จังซีลอน หรือเกาะจังหวัดภูเก็ต (เกาะถลาง) นั่นเอง

ซึ่งแปลได้ว่า เมืองแก้ว ก็เลยใช้ยี่ห้อเป็นรูปเทือกเขา (ภูเขา) มีประกายแก้ว (เก็จ) ส่งแสงออกเป็นรัศมี (มองยี่ห้อที่ผ้าผูกคอลูกเสือ) ตรงกับความหมายเดิมซึ่งชาวดุร้ายเรียก มณิครัม ตามหลักฐาน พุทธศักราช 1568 จังหวัดภูเก็ตมีชื่อเสียงของนักเดินทางสำรวจทะเลที่ใช้ทางระหว่างจีนกับประเทศอินเดีย โดยผ่านแหลมมลายู หลักฐานที่โบราณที่สุดก็คือ หนังสือภูมิศาสตร์แล้วก็แผนที่ออกเรือของคลอดิอุส ปโตเลมี เมื่อโดยประมาณ พุทธศักราช 700 เอ่ยถึงการเดินทางจากแหลมสุวรรณภูมิลงมาจนกระทั่งแหลมมลายู ซึ่งจะต้องผ่านแหลม จังซีลอน หรือเกาะจังหวัดภูเก็ต (เกาะถลาง) นั่นเอง แต่งบ้านทาวน์โฮม

ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ได้กำเนิดการสู้รบเก้ากองทัพขึ้น พระผู้เป็นเจ้าปดุง กษัตริย์ของประเทศพม่าในยุคนั้น ได้ให้แม่ทัพยกกองทัพมาฟาดศีรษะเมืองภาคใต้ ยกตัวอย่างเช่น ไชยา นครศรีธรรมราช และก็ให้ยี่หยุ่งนำกำลังทัพเรือพล 3,000 คนเข้าตีบ้านตีเมืองตะกั่วป่า เมืองตะกั่วทุ่ง แล้วก็เมืองถลาง ซึ่งในเวลานั้นเจ้าผู้ครองนครถลาง (พญาพิมลอัยาขัน) พึ่งถึงแก่กรรม ท่านผู้หญิงจัน เมีย รวมทั้งคุณมุก น้องสาว ก็เลยสะสมกำลังต่อสู้กับเมียนมาร์กระทั่งชนะตอนวันที่ 13 เดือนมีนาคม พุทธศักราช 2328 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชก็เลยทรงพระได้โปรดโปรดเกล้าฯ ให้แก่คุณสตรีจันเป็น ท้าวเทวดากระษัตรี แล้วก็คุณมุกเป็นท้าวศรีไพเราะ

ภูเก็ต แผนที่

ภาษาพื้นบ้าน

ภาษาพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ต เป็นภาษาไทยถิ่นใต้ ที่ไม่เสมือนถิ่นอื่นในภาคใต้ โดยจะมีสำเนียงภาษาจีนฮกเกี้ยน แล้วก็ภาษามลายูคละเคล้าอยู่มากมาย ด้วยเหตุนี้ภาษาพื้นเมืองจังหวัดภูเก็ตก็เลยมีเอกลักษณ์เฉพาะบุคคล เจอได้เฉพาะ แถบจังหวัดภูเก็ตและก็จังหวัดพังงา เพียงแค่นั้น ในสมัยก่อนนั้นคนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในจังหวัดภูเก็ตนั้น จำนวนมากล้วนเป็นคนจีนย้ายถิ่นมาจากบริเวณฮกเกี้ยน เมื่อเข้ามาอาศัยอยู่ในจังหวัดภูเก็ตแล้ว ก็ได้นำเอาวัฒนธรรมต่างๆมากเข้ามาใช้ หนึ่งในซึ่งก็คือ ภาษา

ซึ่งในสมัยแรกๆนั้นได้ติดต่อและทำการสื่อสารกันด้วยภาษาจีนฮกเกี้ยน ถัดมามีการค้าขายมากขึ้นเรื่อยๆจะต้องติดต่อกับต่างประเทศเยอะขึ้น คนจีนฮกเกี้ยนเล็กน้อยก็ไปมาหาสู่กับเกาะปีนัง มาเลเซียบ้าง มีการค้าขายแร่ดีบุกต่างๆมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ภาษามลายูเริ่มเข้ามาผสมผสมเข้าด้วยกันกับภาษาฮกเกี้ยน นำมาซึ่งเป็นภาษาที่ผสมสำเนียงเข้าด้วยกัน เป็นภาษาที่ใช้กันอย่างมากมายในจังหวัดภูเก็ตรวมทั้งใกล้เคียง ภาษาฮกเกี้ยนในจังหวัดภูเก็ตนั้น

เดี๋ยวนี้ยังคงมีใช้อยู่เพียงแค่สำเนียงบางทีก็อาจจะบ้าไปจากภาษาฮกเกี้ยนเดิมบ้าง เพื่อปรับให้กับการออกเสียงของคนจังหวัดภูเก็ต ซึ่งใกล้เคียงกับภาษาฮกเกี้ยนที่ใช้กันในรัฐปีนัง มาเลเซีย หรือประเทศสิงคโปร์ เนื่องจากว่ามีการปรับเสียงให้กับสัทอักษรการออกเสียงของคนจังหวัดภูเก็ต บางคำในภาษาฮกเกี้ยนก็เลยแตกต่างภาษาฮกเกี้ยนแท้ของจีน แม้กระนั้นก็ใกล้เคียง นอกเหนือจากนั้นยังพบว่าระบบไวยากรณ์ที่ใช้นั้น บ้างก็ยืมมากมายจากภาษาฮกเกี้ยนด้วย ภาษาจังหวัดภูเก็ตบ้างก็เรียก ภาษาบาบ๋า ภูเก็ต วิลล่า

บริเวณเมืองเก่าจังหวัดภูเก็ต

พิพิธภัณฑสถานสถานศึกษาจังหวัดภูเก็ตไทยหัว สถาปัตยกรรมในย่านการค้าเมืองเก่าจังหวัดภูเก็ต บนถนนหนทางถลาง ถนนหนทางแร่ดีบุก ถนนหนทางกระบี่ ถนนหนทางจังหวัดพังงา ถนนหนทางเยาราช แล้วก็ตรอกอนงค์ย์ รวมถึงถนนหนทางใกล้เคียง เริ่มมีการปรับปรุงตั้งแต่ยุครัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นตอนของการล่าอาณานิคมของโลกตะวันตก รวมทั้งกิจการค้าแร่ดีบุกรุ่งเรือง ในสมัยนั้นจังหวัดภูเก็ตเป็นเมืองที่มีชาวต่างประเทศ อีกทั้งจีน ประเทศอินเดีย อาหรับ สลาย และก็ยุโรป เข้ามาค้าขายรวมทั้งอาศัยอยู่ เหมือนกับเมืองท่าอื่นๆ

ในแหลมมลายู อาทิเช่น เกาะปีนัง มะละกา และก็ประเทศสิงคโปร์ การก่อสร้างแล้วก็ดีไซน์ตึก ก็เลยได้รับอิทธิพลจากนานาประเทศไปด้วย รูปแบบของสถาปัตยกรรมที่มีคุณค่าในเมืองจังหวัดภูเก็ต บางทีอาจแบ่งได้ 3 สมัยหมายถึงสมัยแรกราวๆตอน พุทธศักราช 2411-2443 เป็นตอนๆของการเริ่มปรับปรุงเมือง สมัยลำดับที่สอง พุทธศักราช 2444-2475 เป็นตอนๆของการประสมประสานแบบอย่างสถาปัตยกรรมทวีปเอเชียกับยุโรป และก็สมัยลำดับที่สาม ยุคนี้ได้เปลี่ยนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์ของเมืองจังหวัดภูเก็ตซึ่งชาวจังหวัดภูเก็ตทุกคนภูมิใจ และก็ตั้งมั่นจะรักษาให้ดำรงอยู่สืบไป

จังหวัดภูเก็ตเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ในสมุทรอันดามันทางภาคใต้ของเมืองไทย เกาะโดยมากเป็นเทือกเขา มีทิวเขาอยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะตั้งแต่เหนือถึงใต้ เทือกเขาของจังหวัดภูเก็ตในแบบอย่างทางตอนใต้สุดของแนวเขาจังหวัดภูเก็ตซึ่งตอน 440 กม. (270 ไมล์) จากคอคอดกระ

ดวงตะวันตกที่งดงามบนหาดทรายในยาง ตอนเหนือของจังหวัดภูเก็ต

หากว่างานทางภูมิศาสตร์ปัจจุบันบางงานจะอ้างถึงส่วนของแนวเขาตะท้องนาวศรีในคอคอดว่าเป็น “ทิวเขาจังหวัดภูเก็ต” แต่ว่าชื่อพวกนี้ไม่เจอในแหล่งข้อมูลทางภูมิศาสตร์แบบคลาสสิก นอกจากนั้น ชื่อจังหวัดภูเก็ตยังออกจะใหม่ โดยก่อนหน้านี้ที่ผ่านมาใช้ชื่อว่าจังซีลอนและก็ถลาง ระดับความสูงสูงสุดของเกาะชอบนับว่าเป็นเขาไม้ท้าวสิบสอง (สิบสองไม้เท้า) ที่ความสูง 529 เมตร (1,736 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล แม้กระนั้น มีการรายงาน

มีประชาชน 249,446 คนภายในปี 2543 มากขึ้นเป็น 525,709 คนภายในปี 2553 สำมะโนประชากร ซึ่งเป็นอัตรา การเจริญเติบโตสูงสุดของทุกจังหวัดทั่วทั้งประเทศที่ปริมาณร้อยละ 7.4 ต่อปี ปัจจุบันนี้มีผู้คนอาศัยอยู่ที่จังหวัดภูเก็ตราวๆ 600,000 คน ในปริมาณนั้นเป็นผู้ย้ายถิ่น ชาวต่างประเทศที่อาศัยอยู่ต่างแดน คนประเทศไทยที่ขึ้นทะเบียนในจังหวัดอื่นๆรวมทั้งคนภายในเขตแดน แต่ มวลชนที่สมัครสมาชิกแล้ว มีเพียงแต่คนประเทศไทยที่จดทะเบียนในทะเบียนสำมะโนครัวหรือใบสำมะโนครัวซึ่งจำนวนมากไม่มี และก็ปลายปี 2555 มี 360,905 คน บ้าน

จังหวัดภูเก็ตอยู่ห่างจากจังหวัดกรุงเทพทางด้านใตนโดยประมาณ 863 กิโล (536 ไมล์) และก็ครอบคลุมพื้นที่ 543 ตารางกิโลเมตร (210 ตารางไมล์) ไม่รวมเกาะเล็กเกาะน้อย คาดว่าจังหวัดภูเก็ตจะมีพื้นที่ทั้งสิ้นราว 576 ตารางกิโลเมตร (222 ตารางไมล์) ถ้ารวมเกาะรอบนอกทั้งสิ้น เกาะอื่น เป็นต้นว่า เกาะโหลน 4.77 ตารางกิโลเมตร (1.84 ตารางไมล์) เกาะมะพร้าว 3.7 ตารางกิโลเมตร (1.4 ตารางไมล์) เกาะนาคาใหญ่ 2.08 ตารางกิโลเมตร (0.80 ตารางไมล์) เกาะราชาน้อย 3.06 ตารางกิโลเมตร (1.18 ตารางไมล์) เกาะราชาใหญ่ 4.5 ตารางกิโลเมตร (1.7 ตารางไมล์) แล้วก็ใหญ่เป็นชั้นสองเป็นเกาะสิเหร่ 8.8 ตารางกิโลเมตร (3.4 ตารางไมล์)

ความยาวของเกาะจากเหนือถึงใต้เป็น 48 กม. (30 ไมล์) และก็กว้าง 21 กิโล (13 ไมล์) จำนวนร้อยละเจ็ดสิบของพื้นที่จังหวัดภูเก็ตถูกปกคลุมไปด้วยเทือกเขาที่ทอดยาวจากเหนือถึงใต้ ที่เหลืออีก 30 เปอร์เซ็นต์เป็นที่ราบในภาคกึ่งกลางและก็ทิศตะวันออกของเกาะ มีสายธารและก็ลำน้ำทั้งผองเก้าสาย แม้กระนั้นไม่มีแม่น้ำสายสำคัญ

ลักษณะของอากาศ

ภายใต้การแบ่งแยกลักษณะอากาศแบบเคิปเปน จังหวัดภูเก็ตมีอากาศแบบมรสุมเขตร้อน ( Am ) ด้วยเหตุว่าอยู่ใกล้กับเส้นอีเควเตอร์ เพราะฉะนั้นในปีนั้น อุณหภูมิก็เลยเปลี่ยนแปลงบางส่วน เมืองนี้มีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยต่อปีที่ 32 °C (90 °F) รวมทั้งอุณหภูมิสูงสุดทุกปีอยู่ที่ 25 °C (77 °F) จังหวัดภูเก็ตมีหน้าแล้งซึ่งเริ่มตั้งแต่ธ.ค.ถึงเดือนมีนาคมรวมทั้งหน้าฝนซึ่งครอบคลุมช่วงเวลาแปดเดือนที่เหลือ อย่างไรก็ดี เหมือนกับเมืองอื่นๆที่มีสภาพอากาศแบบมรสุมเขตร้อน จังหวัดภูเก็ตมีฝนตกบ้างหากแม้ในฤดูแล้ง

ศตวรรษที่ 16-18: การติดต่อของชาวตะวันตก ประเทศโปรตุเกสตรวจเฟอร์ทุ่งนาเมนเดสปินโตมาในไทยใน 1,545 บัญชีของเขาในประเทศที่นอกจากไปจากอยุธยารวมทั้งรวมทั้งบัญชีเนื้อหาพอเหมาะพอควรของพอร์ตในภาคใต้ของแว่นแคว้นได้อย่างดีเยี่ยม ปิ่นโตยอดเยี่ยมในนักตรวจสอบคนยุโรปกรุ๊ปแรกที่ลงรายละเอียดเกี่ยวกับจังหวัดภูเก็ตในบัญชีการเดินทางของเขา เขาเรียกเกาะนี้ว่า “จังค์ซีลอน” ซึ่งเป็นชื่อที่ชาวประเทศโปรตุเกสใช้สำหรับเกาะจังหวัดภูเก็ตในแผนที่

โดยเอ่ยถึงชื่อเจ็ดครั้งในบัญชีของเขา ปิ่นโตกล่าวว่าจังค์ซีลอนเป็นท่าเรือที่หมายที่ซื้อขายแลกเปลี่ยนเรือหยุดเสบียงกรังรวมทั้งเสบียงกรังบ่อยๆ แต่ ในตอนกึ่งกลางศตวรรษที่ 16 เกาะที่นี้กำลังทรุดโทรมเพราะเหตุว่าโจรสลัดรวมทั้งสมุทรที่ชอบตะปุ่มตะป่ำรวมทั้งคาดคะเนมิได้ ซึ่งทำให้เรือเดินสมุทรไม่สามารถที่จะเยี่ยมชมเกาะได้ ปิ่นโตเอ่ยถึงเมืองท่าที่เป็นที่รู้จักอื่นๆอีกหลายเมืองในบัญชีของเขา และขว้างตานีและก็ลิกอร์ ซึ่งเป็นนครศรีธรรมราชในขณะนี้